UA-38228392-1

Inlichtingen

Het Zweedse ministerie van Defensie roept haar militairen op extra waakzaam te zijn op Russische spionnen. Volgens het ministerie zijn er een aantal incidenten in Zweden geweest waarbij militairen worden bespioneerd en zelfs benaderd door Russen met vragen over hun eenheid en werkzaamheden. Een NAVO-functionaris op oefening zou zelfs zijn geïntimideerd, meldt de Zweedse omroep SVT.

Volgens Mikael Frisell, hoofd van de Noordelijke Zweedse militaire regio, krijgt hij elke week rapporten van spionage-activiteiten. Daarbij zijn meldingen van een auto met antennes die bij oefeningen rijdt, een Russisch vliegtuig dat zonder toestemming op een Zweeds vliegveldje landde en individuen die militairen benaderen.

‘NAVO-functioneris geïntimideerd met familiefoto’
Volgens het Zweedse TV-kanaal SVT is er zelfs sprake geweest van intimidatie van een NAVO-functionaris door een Russisch persoon. De functionaris, die bij een oefening in Zweden betrokken zou zijn, kreeg in een kroeg foto’s van zijn familie te zien en werd daarna om gegevens over de oefening gevraagd. Het Zweedse Ministerie zegt het incident te kennen maar geeft er verder geen commentaar op.

Gotland
Op het eiland Gotland in de Baltische Zee heeft Zweden sinds een aantal jaren weer militairen gehuisvest. Het eiland geldt als een strategisch punt in de Zee, waar Rusland en de NAVO veelvuldig varen en vliegen. De recente spanningen tussen Rusland en het Westen waren voor Zweden reden om weer militairen te plaatsen op Gotland.

Sinds twee weken heeft Zweden nu permanent militairen gestationeerd, wegens een niet openbaar gemaakt dreiging. Zweedse media maken melding van plotselinge Russische interesse op het eiland. Volgens militairen zouden er opvallend veel Russische toeristen zijn die hen benaderen met vragen over hun eenheid en wat ze op het eiland doen.

NAVO
Zweden is geen NAVO-lid, maar er is sinds de Russische annexatie van de Krim regelmatig gehint op een lidmaatschap. Ook al heeft de overheid aangegeven dat dit geen optie is op de korte termijn, heeft Rusland via diplomatieke kanalen al wel aangegeven dat dit grote consequenties zou hebben in de Zweeds-Russische betrekkingen.

Duikboot
Het is niet de eerste keer dat Rusland zich militair laat zien bij Zweden. Al verscheidene malen hebben Russische gevechtsvliegtuigen aanvalssimulaties op Zweedse eilanden gedaan, waaronder zelfs een nucleaire variant.

Twee jaar geleden was Zweden wekenlang in de ban van een mysterieuze duikboot die in Zweedse wateren was gefotografeerd. Van de duikboot werd communicatie onderschept, vermoedelijk richting het Russische Kaliningrad. Van de duikboot is echter geen enkel spoor meer aangetroffen.

Het Zweedse leger zoekt met groot materieel naar een onderzeeër van mogelijk Russische afkomst. Waarschijnlijk mankeert het onbekende vaartuig iets, omdat het volgens de Zweedse media in eerste instantie via een noodsignaal zou hebben uitgezonden. Het Scandinavische land is sinds vrijdag in de ban van het incident en komt op een moment dat er al veel militaire spanningen zijn tussen Zweden en Rusland.

Donderdag pikt het Zweedse leger noodsignalen op van een vaartuig uit Zweedse wateren nabij Kanholmsfjärden. Volgens een Zweeds dagblad zou dat signaal later gecodeerd zijn verzonden naar een zendstation in de Russische exclave Kaliningrad. Alhoewel Rusland via de Russische media ontkent dat er iets met haar schepen aan de hand is, zou Zweden informatie hebben ontvangen dat het mogelijk wel om een Russisch vaartuig gaat.

Mogelijk mini-onderzeeër
Sinds vrijdag maakt het Zweedse leger met schepen en vliegtuigen jacht op het tot nu toe ongeïdentificeerde vaartuig. Volgens Svenska Dagbladet is het schip éénmaal gezien door een ooggetuige in het gebied. De Zweedse wateren werden in de Koude Oorlog waarschijnlijk vaker bezocht door Russische mini-onderzeeërs met daarin Spetznatz-eenheden vanuit Kaliningrad. Deze vaartuigen werden verborgen in grotere schepen zoals vissersboten of goederenschepen.

Opmerkelijk genoeg heeft er sinds het noodsignaal van afgelopen donderdag een Russische olietanker onafgebroken op één plek voor de Zweedse kust gevaren. Toen Svenska Dagbladet daarover melding maakte week het schip plotseling uit naar het oosten. Volgens bronnen van de krant houdt het Zweedse leger ook dit schip in de gaten.

Militaire spanningen
Zweden heeft in de afgelopen maanden vaker te maken gehad met Russische militaire bewegingen. Zo werd het luchtruim meermaals geschonden door Russische vliegtuigen.

Antiterreureenheid Defensie

Het dreigingsniveau in Nederland blijft substantieel, de op één na hoogste alerting van de Nationale Coördinator Terrorismebestrijding. Dat betekent dat de kans op een aanslag in Nederland reëel is. Opvallend is dat niet alleen terugkerende jihadreizigers uit Syrië een grote zorg vormen, maar ook de geradicaliseerde jongeren die ervan zijn weerhouden om uit te reizen. Dat staat in het meest recente rapport van het NCTV.

Volgens het rapport maken recente incidenten in het buitenland duidelijk dat vastberaden jihadreizigers die ervan zijn weerhouden om naar een conflictgebied te reizen een gevaar kunnen vormen. Volgens de terreurbestrijder waren sommige jihadisten in het buitenland betrokken bij binnenlandse complotten. De angst bestaat dat deze solisten overgaan tot kleinschalige aanslagen, zoals de moordaanslag op een soldaat in Londen en het steekincident in Parijs.

Het rapport van het NCTV schrijft verder dat de maatschappij weerbaarder is geworden tegen extremistisch geweld. Zo zijn er binnen de moslimgemeenschappen verschillende initiatieven ontstaan. Ook is er meer aandacht en waakzaamheid op de potentiele gevaren vanuit de samenleving.

Antiterreureenheid Defensie

Noorwegen heeft het dreigingsniveau voor een terreuraanslag op basis van NAVO-inlichtingen verhoogd. Het Noorse ministerie van Defensie kreeg vorige week de waarschuwing dat militaire installaties in Noorwegen of Nederland een mogelijk doelwit vormen voor terreuraanslagen.

De Noorse inlichtingen- en politiediensten houden naar eigen zeggen ‘terroristische cellen in het oog die mogelijk plannen hebben militaire doelwitten in Noorwegen en andere landen te treffen’. De dreiging zou in het geval van Noorwegen expliciet gaan om installaties binnen Noorwegen zelf, aldus perswoordvoerder majoor Vegard Finberg. Het dreigingsniveau is overigens verhoogd naar het eerste van vier niveau’s, en is vooral bedoeld om de waakzaamheid te verhogen, aldus een Noorse legerwoordvoerder.  Wel wordt de Noorse premier Jens Stoltenberg continue op de hoogte gehouden van eventuele ontwikkelingen.

Inmiddels is in Noorwegen enige ophef ontstaan omdat de politie niet op de hoogte was van het verhoogde dreigingsniveau.

In Nederland is het dreigingsniveau niet verhoogd. De Nederlandse Coordinator voor Terreur en Veiligheid (NCTV) liet  weten de informatie te kennen, maar geen reden te zien het dreigingsniveau te verhogen, zo blijkt uit reacties op TwitterOok Defensie ziet geen reden tot verhogen van het dreigingsniveau.

Amerikaanse bedrijven en overheidsorganisaties zijn in toenemende mate slachtoffer van aanvallen van buitenlandse hackers, vaak in dienst zijn van Buitenlandse overheden, zoals bijvoorbeeld die van China. Zelfs het gevreesde US Cybercommand, met een budget van 119 miljoen dollar per jaar, heeft hier geen pasklaar antwoord op. Het Amerikaanse ministerie van Justitie denkt een wapen in handen te hebben: ze gaan de hackers en hun opdrachtgevers vervolgen. Ook als die opdrachtgevers regeringsfunctionarissen van een buitenlandse mogendheid zijn.

Het aantal hacks op Amerikaanse handelsgeheimen, technologie, intellectuele eigendommen en staatsgeheimen is in 2010/2011 met liefst 75% toegenomen ten opzichte van 2009, zo meldt een onlangs verschenen rapport van het Amerikaanse Ministerie van Justitie. Ernstig, aldus procureur-generaal Lisa Monaco. En niet omdat er een digitaal Pearl Harbour zou dreigen, maar omdat  [pullquote]Procureur Generaal Monaco: ‘De VS wordt bedreigd door een dood door duizend sneden’ [/pullquote]‘de VS wordt bedreigd door een dood door duizend sneden.’ In de slipstream van het rapport werkt Justitie aan een manier om deze trend te stoppen, door over te gaan tot strafvervolging.

Strafvervolging is in het geval van internationale cyber-aanvallen en diefstallen buitengewoon complex. De informatie ligt vaak bij verschillende inlichtingendiensten, die niet altijd bereid zijn dit te delen. Een verdergaande samenwerking zou een oplossing kunnen bieden. Procureur-generaal Monaco vatte het afgelopen oktober als spreker op de 2012 Cybercrime Conference als volgt samen: ‘De diversiteit van cyberaanvallen en dreigingen vragen om een divers antwoord. Dit land heeft verschillende middelen – inlichtigen, wetshandhaving, militair, diplomatiek en economisch – tot haar collectieve beschikking. (..) De truc is onze collectieve middelen in te zetten om effectiever samen te werken.’

Om deze samenwerking af te dwingen wordt momenteel een honderttal officieren van Justitie opgeleid die moeten gaan samenwerken met diensten als de FBI, de CIA en de NSA, maar ook met Cyber Command en de ministeries van Homeland Security, Defensie en Justitie. Het doel is gevallen van cyberspionage, -inbraak en -diefstal voor de rechter te krijgen en verdergaande samenwerking te bevorderen. De officieren opereren onder de naam NSCS, wat staat voor National Security Cyber Specialists-network.

‘Het eerste doel is de hackers zelf aan te pakken’ zo vertelde John Carlin, een vooraanstaand procureur generaal binnen het veiligheidsapparaat van Justitie vorige week tegen Defense News. ‘Maar het kan ook leiden tot een aanklacht, waarin wordt uiteengezet welke regeringen en welke mensen binnen deze regeringen verantwoordelijk zijn.’ Volgens Carlin ligt echter het meest voor de hand bedrijven te vervolgen die gebruik maken van gestolen technologie, om ze vervolgens van Amerikaanse en Europese markten te weren. Carlin denkt dat bedrijven zich dan gaan afvragen of cyberspionage wel de moeite waard is.

Belangrijker is waarschijnlijk de sleutelrol die het NSCS-netwerk gaat innemen tussen de verschillende diensten, instanties en bedrijven, waarbij het overzicht tussen data van verschillende diensten bij het NSCS-netwerk komt te liggen. Justitie-blogger Tracy Russo somde het op de website van het ministerie van Justitie als volgt op: ‘Het netwerk gaat zich inzetten om partnerschap tussen ministeries en veiligheidsdiensten te versterken (..) om hen te voorzien van alle mogelijkheden op het gebied van inlichtingen, preventie, ontregeling en beantwoording van nationale cyberdreigingen. (..) Het NSCS-netwerk zal in toenemende mate steun gaan bieden aan de private sector met als doel bedrijven en individuen te betrekken in de cyberdiscussie om zo aanvallen en (illegaal) binnendringen te voorkomen.’
Zo gaat het NSCS-netwerk richtlijnen ontwikkelen voor federale- en inlichtendiensten over hoe om te gaan met bedrijven die het slachtoffer zijn van cyberaanvallen. Hoe bouw je bijvoorbeeld een steekhoudende aanklacht binnen deze richtlijnen op, waarbij de balans moet worden gevonden tussen het delen van informatie, privacy en burgerlijke vrijheden?

Het wachten is nu op de eerste zaak van het NSCS network.

De inzet van Patriotraketten in het oosten van Turkije lijkt de Turken tot een meer gematigd beleid ten opzichte van Israël binnen de NAVO te dwingen. De plotselinge ommezwaai zou zijn afgedwongen door NAVO-secretaris Generaal Rasmussen tijdens de NAVO-top van afgelopen 4 december. Rasmussen diende volgens Turkse diplomaten met succes een voorstel in om de banden tussen Israël en de NAVO aan te halen. Turkije was hier de afgelopen twee jaar fel tegen gekant en dreigde eerder een dergelijk voorstel met een veto te treffen.

De timing is geen toeval, aldus Israëlische functionarissen. De verhouding tussen beide landen verslechterde toen de streng islamitische AKP-partij van premier Erdohan aan de macht kwam. Na het Mavi Marmara-incident in 2010 kwam het zelfs bijna tussen een breuk tussen beide landen. Sinds het incident houdt Turkije ieder voorstel om de banden tussen Israel en de NAVO aan te halen tegen. Het plotselinge intrekken van een Turks veto zou volgens de Israëli’s samenhangen met de plaatsing van de Patrioteenheden in het oosten van Turkije, een operatie waar ook Nederlandse Patriots bij worden ingezet.

Israël is een officiële NAVO-partner en werkt op verschillende niveau´s samen met de NAVO, zoals op het gebeid van terrorismebestrijding en cyberveiligheid, maar ook bij militaire oefeningen en trainingen. Matthew Mark Horn, een voormalig medewerker van het Pentagon liet de Jerusalem Post weten dat de Turkse houding tot irritatie heeft geleid bij een aantal NAVO-lidstaten. Dankzij het voorstel van Rasmussen kan Israël nu wel deelnemen aan een reeks geplande activiteiten voor NAVO-partners.

Wel blijft Turkije bij de beslissing geen militaire oefeningen te houden met Israël  en houdt Ankara zich het recht voor Israël te weren van enige militaire activiteit op Turkse bodem. Ook Israël houdt een slag om de arm en gaat ervan uit dat voorstellen voor gewenste nauwere banden tussen de NAVO en Israël nog altijd op grote Turkse weerstand kunnen rekenen.

De door de Arabische lente geroerde landen Syrië en Egypte en het door de Amerikaanse troepen verlaten Irak zijn nieuwe kweekvijvers voor Jihadisme. Dat blijkt uit een rapport van de Nationaal Coördinator voor Terrorismebestrijding en Veiligheid. Het NCTV vreest dat deze ontwikkeling zijn weerslag kan hebben op de veiligheid van het Westen. In Nederland blijft het dreigingsniveau vooralsnog beperkt omdat de Nederlandse Jihadistische netwerken volgens het bureau zwak zijn en geen aansprekende leider hebben.

Verschuiving klassieke Jihad gebieden
Toch blijven er voor Nederland en Europa zorgen over de toekomstige ontwikkelingen in het Midden-Oosten. Zo is het maar de vraag of de Arabische lente juist niet gaat leiden tot een Arabische winter waarin fundamentalistische anti-westerse groeperingen steeds meer macht naar zich toetrekken. De situatie in het voorheen voor het Westen gematigde Egypte is sinds de val van Mubarak zodanig veranderd dat een alternatief is geworden voor de klassieke Jihadgebieden.

Syrië
Het door oorlog verscheurde Syrië is een aantrekkelijk toneel voor Jihadistische groeperingen. Volgens het NCTV is een enkeling uit Nederland naar deze Jihadistische groeperingen vertrokken. Qua kracht en omvang zijn ze  nog beperkt en de strijd en antipathie  richt zich nog niet tegen Europa. Toch kan dit conflict uitgroeien tot een gevaar voor het Westen en Europa zolang er in grote delen van het land een grote mate van wetteloosheid heerst. Volgens inlichtingendiensten maken veel aan Al Qaeda gelieerde groeperingen de gang naar Syrië, tot grote zorg van de NAVO die met een schuin oog naar de chemische wapenvoorraden kijkt.

Irak
Irak is al decennia het tonaal van aanslagen en fundamentalistische strijders, maar sinds het vertrek van de Amerikaanse troepen is volgens het NCTV het aantal Jihadistische strijders en aanslagen binnen het land verdubbeld. Veel uitstraling naar het buitenland heeft deze ontwikkeling nog niet door het ontbreken van materiaal en mogelijkheden om deze stap te maken.

Lees meer over de internationale situatie in het rapport van het NCTV.

 

Afgelopen maandag ontsnapte Duitsland aan een potentieel zware aanslag op een trein. De mislukte poging bewees eens te meer dat Duitsland een doelwit is voor moslim-extremisten. In de afgelopen 10 jaar wist de Duitsers inmiddels zeven grote aanslagen te voorkomen. Soms door goed speurwerk en soms door puur geluk. Een overzicht van pogingen tot aanslagen en terreurdreigingen.

De Duitse geschiedenis kent eerdere aanslagen die verband hielden met het Midden Oosten, zoals het dodelijke gijzelingsdrama in München in 1972 waarbij 11 Israëlische atleten omkwamen en de aanslag op discotheek La Belle in Berlijn waarbij 3 Amerikaanse militairen omkwamen en meer dan 200 mensen gewond raakten. Aanslagen die gepleegd werden door seculiere bevrijdingsbewegingen.
Toen na 9/11 bleek dat de zogenaamde Hamburgse cel onder leiding van Mohammed Atta een leidende rol heeft gespeeld in de aanslagen op de Twintig Towers en het Pentagon schrok Duitsland. Maar het leek mee te vallen. Duitsland werd wellicht gebruikt als plek om aanslagen voor te bereiden, maar een doelwit kon het onmogelijk zijn, zo was de algemene gedachte. Dat dit een illusie was, bleek nog geen jaar later.

7 september 2002: Duitse politie verijdeld aanslag op militaire basis
De Duitse autoriteiten arresteren een Turkse man en zijn Amerikaanse verloofde. Bij de arrestatie treft de politie 138 kilo explosieven aan. Het stel was van plan op 11 september een aanslag te plegen op een Amerikaanse legerbasis in Heidelberg. Het stel zou banden met al-Qaeda hebben.

31 juli 2006: Aanslagpoging op 2 treinen
Door het falen van twee ontstekingen blijft een ramp uit. Het plan was twee met explosieven gevulde rugzakken, een aan boord van de trein naar Koblenz en een in de trein naar Dortmund, gelijktijdig te laten exploderen op het moment dat beide treinen het station binnenrijden. De politie en inlichtingendiensten weten aan de hand van beelden van surveillancecamera’s de daders te achterhalen. Het zijn drie Libanezen, lid van de terreurorganisatie Hizb-ut Tahrir. De drie zouden volgens de Duitse inlichtingendiensten echter op eigen houtje hebben gehandeld.

4 september 2007: De Sauerland-terreurgroep
‘Duitsers doden is een plicht’, aldus Adem Yilmaz, voor hij in augustus 2009 samen met drie medeplichtigen werd veroordeeld wegens het voorbereiden van aanslagen op de Amerikaanse basis in Rammstein, de luchthaven van Frankfurt en een nachtclub. Het plan was in een simultane aanslag met behulp van autobommen zoveel mogelijk slachtoffers te maken. Hiervoor had het viertal zo’n 550 kilogram explosieven weten te produceren. De autoriteiten werden gealarmeerd door de legale aankoop van 730 kg chemicaliën die gebruikt kunnen worden voor de fabricage van explosieven. Vanaf dat moment werd de groep nauw gevolgd. Opvallend was dat twee van de vier leden van deze groep Duitse bekeerlingen tot de islam waren. De groep was getraind in Pakistan en zou deel uitmaken van de Islamic Jihad Union, een aan al-Qaeda gelieerde Pakistaanse terreurorganisatie. Het viertal kreeg straffen tot 12 jaar.

28 september 2009: Al-Qaeda dreigt in videoboodschappen met aanslagen
Bekkay Harrach, een 32-jarige Marokkaanse Duitser dreigde in een videoboodschap met ‘bittere gevolgen’ en een ‘grimmig ontwaken’ als de Duitse verkiezingen er niet toe leiden dat Duitsland haar troepen niet zal terugtrekken uit Afghanistan. Harrach wordt in 2010 in Pakistan gedood, mogelijk door een drone-aanval.

Bekijk hier de video van Harrach:

29 september 2010: al-Qaeda plant Mumbai-stijl aanslag
Militanten van verschillende nationaliteit waren van plan in heel Europa, waaronder verschillende Duitse steden, Mumbai-achtige aanslagen te plegen. In Mumbai wisten 20 relatief licht bewapende militanten 166 mensen te doden.
Dankzij een bekentenis van een Duitse terreurverdachte uit Hamburg werd het plan ontdekt. Volgens voormalig CIA-officier Robert Baer zou het motief voor de aanslag liggen in de vele drone-aanvallen door de VS en Groot Brittanie in Pakistan en Afghanistan. Ironisch genoeg maakte juist een serie drone-aanvallen in Pakistan een einde aan een het plan van de al-Qaedamilitanten.

2 maart 2011: Twee doden bij aanslag op Amerikaanse militairen
De 21-jarige Kosovaarse Albanees Arid Uka schoot twee Amerikaanse militairen dood en verwondde twee anderen. Hij zei beïnvloed te zijn door islamitische propaganda op internet en wilde Amerikaanse militairen doden “liefst zoveel mogelijk” die ‘vreselijke dingen’ zouden gaan doen in Afghanistan. Later betuigt hij spijt en roept andere radicale moslims op niet te trappen in de ‘leugenachtige propaganda’ op internet.

30 april 2011: De Dusseldorf-cel
Twee Marokkaanse mannen en een Iranier vielen op toen ze probeerden chemicaliën aan te schaffen waarmee bommen kunnen worden geproduceerd. De politie hield ze vervolgens enkele maanden in de gaten, waarop ze in Dusseldorf en Bochum werden gearresteerd, samen met een vierde verdachte. Het viertal plande een aanslag met een fragmentatiebom op een bus.Tenminste een van hen, de celleider Abdeladim el-Kebir, doorliep een trainingsprogramma in het Pakistaanse Waziristan. De cel zou volgens de Duitse openbaar aanklager uit 7 a 8 personen bestaan. Mogelijk lag deze poging in het verlengde van de verijdelde aanslagen van september 2010.

8 september 2012: Voorbereiding aanslag in Berlijn
Een Duitser van Libanese komaf en een Palestijn uit Gaza bereiden in Berlijn een aanslag voor. Ook zij vielen door de mand toen ze verdachte chemicaliën wilden kopen. Over het exacte doelwit bestaat nog onduidelijkheid. De zaak is nog in onderzoek.

25 oktober 2012: Extremist roepen op tot aanslagen in Duitsland
In een document dat op Jihadistische fora circuleerde riep een Duitse islamist met de naam Abu Assad moslims op aanslagen te plegen uit wraak voor een Amerikaanse film over de profeet Mohammed. De hoofdrolspeler zou volgens Abu Assad een Duitse acteur zijn. In een statement riep hij moslims op vijanden te onthoofden en dit te filmen.

11 december 2012: Politie voorkomt zware aanslag in Bonn
Op het station in Bonn werd een sporttas met explosieven aangetroffen. De politie ontruimde het station en arresteerde twee Somaliers in een internetcafe in Bonn. De Somaliers werden twee dagen later weer vrijgelaten. Op 13 december werd een video vrijgegeven met een verdachte die met de bomtas bij de McDonalds op het station in Bonn binnen komt lopen. De verdachte is op het moment van schrijven nog niet gearresteerd.
Bekijk de video met beelden van de verdachte hier:

Beelden van de bommenlegger in Bonn:

Mocht Noord-Korea er de komende weken in slagen daadwerkelijk een satelliet in de ruimte te brengen, dan zal dat een prestatie van formaat zijn. De algemene verwachting is echter dat de aangekondigde lancering even onsuccesvol zal zijn als de drie eerdere pogingen een satelliet in de ruimte te brengen. Toch wordt de lancering gezien als een ernstige bedreiging en zelfs als een overtreding van resoluties van de VN-Veiligheidsraad. Welke bedreiging vormt een operationele Taepodong-raket eigenlijk? En hoe komt Noord-Korea aan zo’n raket?

Exportproduct

Hwasong-5
De Hwasong-5 raket tijdens een militaire parade in Pyongyang
Het startpunt in het Noord-Koreaanse raketprogramma is direct te herleiden op de aankoop van Egyptische Scudraketten rond 1980. Noord-Korea weet deze raketten na te bouwen en begint in 1985 met de productie van de de Hwasong-5 raket. De opvolger, de Hwasong 6 wordt een succesvol exportproduct. Landen als Syrië, Jemen, Libië en vooral Iran, dat in de jaren tachtig in een dodelijke strijd met Irak verwikkeld is, kopen enkele honderden exemplaren. Later gaan Syrië en Iran de raketten in samenwerking met de Noord-Koreanen zelf bouwen. In Iran staat de raket bekend als de Shabab-2.

 

Samenwerking met Iran

Shahab 3
Lancering van een Shahab-3 raket
De opvolger van de Hwasong-6 is de Nodong of Rodong-1, een kopie van z’n voorganger, maar groter en krachtiger. De raket vindt al snel z’n weg naar Pakistan en Iran, waar de raket als Shabab-3 in 2001 in productie wordt genomen. Iran is voor een groot deel verantwoordelijk voor de financiering van de research, en mag in ruil hiervoor zelf de productie ter hand nemen. Met de Nodong komt Japan binnen raketbereik van Noord-Korea. Het bereik van de raket is maximaal 1350 kIlometer.

Eerste poging

Vervolgens wordt de Nodong-B ontwikkeld, een ballistische raket met een bereik van maximaal 4000 kilometer. Het is de opmaat naar de eerste Taepodong-raket, ook bekend als de Paektusan, wat een verwijzing inhoudt naar de gemythologiseerde ‘geboorteplaats’ van Kim Jung II, de Paektusan-berg. De Taepodong-1 of Unha-1 is een tweetrapsraket. De basis bestaat uit een Nodong-B en het bovenste deel uit een Hwasong-6. Met de Taepodong-1, wordt al in 1998 een vergeefse poging gedaan een satelliet in de ruimte te brengen, hoewel de Noord-Koreanen tot op de dag van vandaag volhouden dat zich een Noord-Koreaanse satelliet in de ruimte bevindt. De raket kan een kop van zo’n 1000 kilogram vervoeren.

Drietrapsraket 

De Taepodong-2 of Unha-2 is een drietrapsraket, met als basis een Musudan-1 raket, een rakettype dat de Noord-Koreanen in samenwerking met de Russen ontwikkelden. Het middendeel bestaat vermoedelijk uit een Nodong of Hwasong-6 raket. Over het derde en bovenste deel bestaat veel onduidelijkheid, maar specialisten vermoeden dat hiervoor Chinese technologie wordt gebruikt. De eerste twee testen, in 2006 en in april 2012 zijn mislukken. Een reden van falen is volgens specialisten de moeizame integratie van oude raketsystemen in het huidige nieuwe Taepodong-2 programma.

Dreiging

Specialisten hebben berekend dat de raket met een lading van 1000 kg een geschat bereik heeft van maximaal 6000 km, en met een lading van 500kg zelfs 9000 km, waarmee Noord-Korea steden als San Francisco zou kunnen treffen. De raket kan zowel een satelliet als een NBC-kop (Nucleair, Biologisch, Chemisch) dragen. Aan de precisie van de raket wordt ernstig getwijfeld, maar als terreurwapen zou het kunnen voldoen, als het zou worden ingezet tegen grote bevolkingscentra. De grote angst van landen als Zuid-Korea, Japan en de Verenigde Staten is dat een operationele raket met een nucleaire lading ingezet kan worden als chantagewapen.

Momenteel zouden de Iraniërs dezelfde raket, met de naam Shabab-6 ook in ontwikkeling hebben. Hard bewijs hiervoor ontbreekt vooralsnog, maar geheel onwaarschijnlijk is dit ook niet, gezien eerdere samenwerkingsprojecten.

 

Beelden van de ophef na een Noord-Koreaanse raketlancering uit 2009:

De Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken, Hillary Clinton, heeft maandag in felle bewoordingen duidelijk gemaakt dat Syrië zich niet mag wenden tot het chemische wapenarsenaal in de strijd tegen de rebellen. Volgens de Amerikaanse krant The New York Times zal Amerika zeker tot actie overgaan mocht er ‘overtuigend bewijs’ zijn dat het regime overgaat tot het gebruik van chemische wapens. “This is a red line for the United States”, aldus Hillary Clinton. In een reactie op de waarschuwing zegt het Syrische ministerie van Buitenlandse Zaken ‘onder geen omstandigheden chemische wapens tegen de eigen bevolking te gebruiken’.

 

‘Voorbereidingen tot actie’
Zondag werd al bekend dat Syrië volgens Westerse inlichtingendiensten voorbereidingen treft om het chemische wapenarsenaal gebruiksklaar te maken. [pullquote]”Het is afdoende om te zeggen dat wij een actie voorbereiden mocht zich deze situatie voordoen” [/pullquote]’Een hooggeplaatste inlichtingenofficier liet The New York Times weten dat het Syrische regime ‘handelingen verrichten die de indruk wekt dat ze van plan zijn de wapens te gaan gebruiken’. Syrie heeft zo’n duizend ton chemische wapens, waaronder uiterst dodelijke zenuwgassen als VX, Tabun en Sarin. Buurland Turkije vreest een aanval met deze wapens mocht Assad’s regime verder in het nauw komen. Ook bestaat de vrees dat de chemische wapenvoorraad in handen van Islamitische groeperingen kan vallen, mocht het regime van Assad de opslagplaatsen niet meer kunnen verdedigen.

Felle reactie VS
De Verengide Staten reageren fel op de bevindingen van de Inlichtingendiensten en herhalen wederom wat president Obama eerder al aangaf: het gebruik van chemische wapens of een aanzet daartoe is een niet te overschrijden rode lijn voor Amerika. Clinton: “Het is afdoende om te zeggen dat wij een actie (tegen Syrië, red.) voorbereiden mocht zich deze situatie voordoen”.

Groots ingrijpen
Mochten de Verenigde Staten willen grijpen, dan stapt het midden in een enorm kruitvat. Los van de enorme troepenmacht die de VS op de been moet zetten, a 75.000 man, heeft het land te maken met een hardvochtige anti-houding van China en Rusland. De landen verzetten zicht tegen elke vorm van interventie in Syrië. Bovendien is het de vraag hoe buurland Iran zal reageren. Bij het wegvallen van het regime van Assad verdwijnt dan ook zijn laatste bondgenoot.

Nederlandse Patriots
Buurland Turkije is al langer bang dat Syrië zich zal wenden tot het enorme chemische wapenarsenaal. Met name de vrees dat Assad zijn honderden ballistische raketten kan inzetten maakt de Turkse regering nerveus. Daarom deed het vorige week een verzoek bij de NAVO voor de plaatsing van Patriot-raketinstallaties om inkomende raketten te kunnen weren. Nederland bezit naast Duitsland en Amerika de enige Patriot-batterijen van de NAVO en zal mogelijk deze week een besluit nemen over de plaatsing van het hoog-technische materiaal langs de Syrische grens.

 

Sign In

Reset Your Password

Email Newsletter